<< Ga terug

'Eerst feliciteren ze je met nieuwe baan, nu zeggen ze wie de nieuwe spits moet worden'

'Eerst feliciteren ze je met nieuwe baan, nu zeggen ze wie de nieuwe spits moet worden'
De nieuwe technische baas van PEC Zwolle, Mike Willems
Foto: Pedro Sluiter

(door Mark de Rooij)

ZWOLLE – Sinds zijn broer Ron in de jaren tachtig voor PEC Zwolle ging voetballen, droomt Mike Willems van de club, die hij diende als speler, scout, maar bovenal supporter. Een nadere kennismaking met de nieuwe technisch manager, een voormalig linksbenige middenvelder wiens voetbalcarrière ten einde kwam voordat deze goed en wel was begonnen.

Vijf seizoenen was Willems werkzaam als scout bij PEC Zwolle toen voorzitter Adriaan Visser hem polste als opvolger van Gerard Nijkamp voor de rol van hoogste technische baas. Dat kwam als een verrassing voor de Zwollenaar, die sindsdien (twee jaren geleden) aan het idee is gaan wennen en ook steeds vaker bij voetbaltechnische zaken betrokken werd door de directie. Zijn aanstelling dit jaar kwam binnen de club dan ook niet uit de lucht vallen, maar voor de buitenwereld was en is Willems, die deze maand zijn 49ste verjaardag viert, nog een grote onbekende.

De man die bij Zwolle eind jaren tachtig bekend stond als lepe linksbenige middenvelder is op het voetbalveld nooit uit de schaduw getreden van zijn vier jaar oudere broer Ron, die via Zwolle en Twente bij Ajax terecht kwam, en later nog voor Grasshoppers en Derby County uitkwam. Toch was de in Holtenbroek geboren Mike ook een speler met veel potentie: hij verhuisde van CSV '28 naar PEC Zwolle en op een oefentoernooi in Nijkerk maakte hij indruk op de scouts van Ajax. Na een geslaagde testwedstrijd in de buurt van Amsterdam kwam hij in Jong Ajax terecht en speelde hij samen met onder andere Edwin van der Sar, Michel Kreek en Michael Mols.

Het op en neer reizen naar Amsterdam ging Willems tegen staan. Na een half jaar keerde hij terug bij Zwolle, dat op dat moment in de overleefstand stond. “Ze waren net failliet verklaard en ze hadden de meeste spelers van de A1 en Jong PEC die er liepen een contract gegeven om een elftal op de been te krijgen. Ik was gestopt met school dus ik vroeg aan trainer Theo de Jong/voorzitter Gaston Sporre: 'Ik moet ook ergens van leven. Zou ik ook een contract kunnen krijgen?' Maar er was geen geld meer. Toen heb ik besloten om te stoppen met voetballen. En ben ik voor een maatschappelijke carrière gegaan. Ik was 21 jaar. Ik kreeg toen de mogelijkheid om te gaan werken bij Sigma, het bedrijf waar ik vorig jaar gestopt ben.” De problemen met zijn enkel, waar hij toen al drie keer aan geopereerd was, maakte de keuze iets minder moeilijk.

Ploeggenoot van Nijkamp bij CSV '28

“Tot op de dag van vandaag heb ik er last van gehouden. In totaal vijf keer aan geopereerd. Het is niet de hoofdreden geweest dat ik het niet gehaald heb, maar ik heb nooit meer vrijuit kunnen voetballen.” Na nog wat jaren op de amateurvelden bij Go Ahead Kampen en KHC bouwde hij verder af bij SV Zwolle totdat het echt niet meer ging.

"Mijn broer werd toen ziek, daar wilde ik vaker naar toe. Ik kreeg het drukker met m'n werk en kreeg ook een gezin. 29, 30 was ik, toen ben ik gestopt met voetballen. Maar na twee jaren niks te hebben gedaan heb ik toch nog anderhalf jaar bij CSV '28 gespeeld in een vriendenploeg met oud-eersteelftalspelers. Gerard Nijkamp speelde daar ook. Een leuke tijd gehad, maar zelfs dat lukte niet meer. M'n enkel was dusdanig slecht dat ik niet kon trainen. Een dag na de wedstrijd kon ik niet lopen. Ik had artrose. Ook nu, als ik voetbal met oud-PEC, heb ik een week lang last van m'n enkel. Toch wil ik dat niet missen, ik kijk er altijd naar uit. Net zoals het Olde Zakkn-toernooi bij CSV '28. Ik baal als een stekker als dat niet doorgaat."

Opportunisme

Het richten op een maatschappelijke carrière ging Willems ondertussen goed af. Als regiomanager bij verfgigant Sigma Coatings was hij op zijn plaats, maar PEC Zwolle was nooit uit het oog, laat staan uit het hart. Als supporter volgde hij de club op de voet, als oud-speler draaft hij nog steeds regelmatig op in het elftal van Oud-PEC Zwolle en in de laatste zeven jaren was hij werkzaam als scout. Van daaruit kwam hij in beeld als opvolger van Nijkamp.

Als regiomanager bij Sigma was Willems verantwoordelijk voor een deel van Nederland en werkte hij naar eigen zeggen met een zelfde soort omzet als bij PEC Zwolle (13, 14 miljoen euro per jaar) en had hij ongeveer een zelfde aantal mensen onder zich. Het grote verschil met de voetballerij is de enorme aandacht die er bij komt kijken, en het opportunisme dat mede daardoor hoogtij viert. “Het belang is groot. Emotioneel, financieel. Je kunt je eigenlijk geen misstap veroorloven. Een jaar geen eredivisie heeft gigantische consequenties voor de club. In mijn vorige functie had ik te maken met een leidinggevende, en de rest... die interesseerde het niet.”

Nuchtere Zwollenaar

Nu zijn er duizenden mensen die van hem willen weten wie de nieuwe spits van PEC Zwolle gaat worden. Of stappen mensen in de supermarkt op hem af om hem daarover te adviseren. “Waar je ook komt, met wie je ook praat. Ze willen altijd met je over voetbal praten. Met mensen die dichtbij me stonden, deed ik dat natuurlijk al. Maar nu zijn er bij de Albert Heijn mensen die je aanspreken... Eerst feliciteren ze je met je nieuwe baan. Nu zeggen ze wie de nieuwe spits moet worden”, lacht Willems, die zich naar eigen zeggen niet van de wijs laat brengen door al die aandacht. Laat staan dat hij er door naast zijn schoenen gaat lopen. “Zo ben ik van nature niet. En daarvoor heb ik ook te veel mensen in mijn omgeving die mij zouden corrigeren. Ik ben een nuchtere Zwollenaar.”



Op de hoogte blijven van het laatste nieuws? Like ons ook op Facebook!

Ontworpen door BCO Reclameburo